سر لکه ناسور ويستى له هر اندازه ژوند
هر ايجاز اخيستى دى له بل اعجازه ژوند
زړه کې مې ماتېږي لاله څانګې بند په بند
ما راشوکولى دى د غم له سازه ژوند
دم او قدم ډار د پرزېدو محسوسوم
نور په وړاندې نه وړم د فنا اغازه ژوند
تاسره اخته په مزدورۍ ښايي فطرت
کم دې چرې مه شه له مستۍ او نازه ژوند
نه په اضطراب شو مسترد نه په چله
ګران شو راته ډېر له تا بغير شنازه ژوند
شور مې د حسرت شو بېرته ماپسې برپا
چاته حواله کړم د امکان جوازه ژوند
خلاص مې چرې نه کړو شمائلې په هيڅ رنګ
ستا د برندو سترګو د نظر له بازه ژوند