څه ځـانځاني څه و غرور او څه په ځان مېنتوب

ټـولـه زمونږه پر سـر خاوره شـوه راو دوړيــد
د زلــمـیـتـوب د مېنتوب يـوه تــوده ولــولــه

په سور تنورکې شوه خامسوزه ډوډۍ وسوزیـده
په مرغـلين تار کـې د ميـنې پـيـل شـوی هـيـله

د مـحــبــوبـا لـه صــراحــې غـاړې راوتـلـیـده
د ناهیلیو پـه تـيـاره نظـر کـې پـاتـې نـه شــوه

د آزادۍ نـاوې لــه لــوړې څـــوکـې وسکیده
پر دې سپيڅلې خاوره شنه نه شوه زرغونه نه شوه

کـه د زلـمو ويـنـو خـــړوبـه کــړه خونــه رغيـده
لوړې وړتـيـاوې د ځــوانـانـو مـو وړيـا بـايـلـودې

د رڼـا څــرک تت شــو پـه ذهــن کې ونـه زلـیـده
د تـالانـګـرو لاس و اوږود پـيژنـدل يـې ګران وو

د ســيـده لار نـظــر کمزورې ورتـه نـه رسـیده
هـغـه د ميـنـي نـږديـوالـي لــوریــنـې جـذبــه

د ګل پـه بوټي کې غوټۍ نه شوه ونه غوړيده