نن یې راته وخندل او نن یې سور ګلاب راکړ
خلکو مبارک مې شه! یو چا راته ځواب راکړ

ځم چې دغه ټوله میخانه په ګډا راولم
شور یې د ځوانۍ راوړ او سوز یې د رباب راکړ

ما چې به ټول عمر د چا نوم په تسبو اړاوه
خدای مې د عمرونو د توبو راته ثواب راکړ

نور به د آشنا په اشارو باندې ګام اخلمه
ژوند یې څه پروا که پر اوبو لکه حباب راکړ

ښکلې چې لمدو زلفو ته شړک ورکړ راوېې کتل
سترګو یې د سل زره غزلو یو کتاب راکړ

کله نه هادي چې نذرانه د چا د زلفو شوم
خدای راته یو زړه له شوره ډک لکه دریاب راکړ