سیلابه ولې ، یه خانه خرابه ؟

زموږ دسترګو کسي،
زموږ دهیلو سترګې
ولې د خپلو خونړیو څپو دم ته سپارې ؟

سیلابه ولې ، یه خانه خرابه ؟
زموږ دردونه کم وو،
زموږ زخمولا په پټو ملهم کې ،
زموږه اوښکې خوړې ،
تا زموږ دا غمیزه نه لیدله ؟
چې زموږ د خټو پرکورونوباندې ،
ترامریکې هم په ظالمه توندۍ را وختې !
ته وخدای ته نه شرمیدې ؟

سیلابه ولې ، یه خانه خرابه ؟

تا چې زموږ تنکۍ غوټۍ ګلونه
چې دهریوه له سترګو،
داوښکو ډکې رڼا وې اوریدې ،
زموږ د سبا په مینه ،
او تا ، اوتا ظالمه ،
د سره ښامارپه شانې ،
دمورله غیږې په ستم پورته کړل،
ته وخدای نه شرمیدې ؟

سیلابه ولې ، یه خانه خرابه ؟
څومره بې رحمه یې ته ،
څومره څپاند خوني یې ،
ما خودا ستا په شانې ،
د بې رحمۍ بله بیلګه کله لیدلې نه وه …
تا زموږ دهیلودغوټیو شینکی باغ ولوټه،
تا زموږ دهیلو آه نازکې مرغلرې لوټ کړې
تا زموږ دمینو د سندرو سندرتون را ړنګ کړ،
زموږ دخټو دخنداوو ډک کور،

سیلابه ولې ، یه خانه خرابه ؟
یوځل را وګوره سم ،
په خړو سترګو مې په خړو ډوب ګلونه ګوره ،
وګوره دمیندو خالي غیږو ته ،
دجنازو وړو تنکو لیکو ته ،
چې بورې میندې یې ،
په خټوکې نغاړي له ډیره درده ،

ته و خدای چې نه شرمیږې ؟
ته وخدای چې نه شرمیږې ؟

خالق رشید

نوی ډیلی
د ۲۰۲۴ کال د می ا۱