فاصلې ډېرې دي، زما او د جانان تر منځه

لا خو ځوړند یمه، د ځمکې او اسمان تر منځه
ساقي، زما او د یار منځ کې رقیب مه کېنوه

مالګه څوک نه ږدي، د پرهر او درمان تر منځه
چې ورځ تر ورځه د نږدې نظر کمېږي زما

دُوند راخورېږي اوس، زما او د خپل ځان تر منځه
خاوره ګلونه ټوکوي او ترې ایره جوړوي

هم دغه فرق دی د ادم او د شیطان تر منځه
یو د ژوندون زېری راوړي او بل د مرګ ناره ده

دغه نسبت دی، د دیدن او هجران تر منځه
دواړه د زړه رنځ د پاره د شفا نسخې دي

څه تعلق خو شته، د شعر او قران تر منځه
د جلاتي پېروي برقه، دومره ګرانه نه ده

یو نری تار به غواړي ستا او د جانان تر منځه