په نـرمـه ژبه همیشه پـه هـر مـنـظـر غـږیـږه
هم پر خپل کور هم پر مالت او هم بهر غږیږه

که ښه پوهيږې چې کلا ده هـم بلا ده ژبـه
که سپینې،سپينې هم بیا وایې په هنر غږیږه

د ترخې ژبې په دود هم افغانان وژني یو بل
که ژوندون غواړې بیا په ژبه د شکر غږیږه

د خپل وطن جانان خدمت ته دې سر ټيټ کړه مدام
غـرور دې سـاتـه او غـلـيـم تـه لـکـه غـر غـږیـږه

مړاوې گلان به هم تازه شي د نسیم له فیضه
نـصـرته تـه هـم لکه لمر، لکه سحر غـږیـږه.