ډېرې راغلې ډېرې لاړې زمانې د ژوند په لاره

معطل نه شولې هيچا ته قافلې د ژوند په لاره
چا ته زهر د زقوم او چا ته ګوټ د ژوندانه شوې

ډکې راغلې تشې لاړې پيمانې د ژوند په لاره
د ملالې د پت کړيکه د ناهيد د وينو څاڅکي

پاتې کېږي ننګيالو نه افسانې د ژوند په لاره
يوه لار د ميکدې ده د ذاهد او ميخور ښار کې

ماتې شوي دي له ډېرو نه توبې د ژوند په لاره
چا ېې لاس د ساقي ښکل کړ چا ېې واړول جامونه

ابادېږي او ورانېږي ميخانې د ژوند په لاره
نه ېې شور له برمه پرېووت نه مزل باندې شوې ستړی

په تڼاکو پښو تپېږي زولنې د ژوند په لاره
څو قلم ګرځي په ګوتو د متين د احساس لاس کې

يو په بل پسې به ليکي ترانې د ژوند په لاره
————–
فبروري – ۱۲ – ۲۰۰۴
ټريسي – کليفورنيا