( پیک اجل )

در کلبه ای ، که بارِ نَفسَ می کشیم ما
هر لحظه ، انتظار عسس می کشیم ما

پیکِ اجل اگر شکنَد ، عمر و هم نَفسَ
این طیلسان بدوشِ قفس ، می کشیم ما

محمل کشیم به دوُرِ کمر ، زین جهان خاک
با کاروان ، صدای جرس می کشیم ما

حق گوید و سروش ، بکن ناله و خروش
عمریست چنان که ناله ز بس می کشیم ما

خونابه ای دل است ، رقم می کند غزل
درسِ بوّد ، ز خامه و درس می کشیم ما

خون می دمد ، به ساغرِ نَفسِ اماره ام
باری امل ، ز نَفسِ هوس می کشیم ما

یارب نجات می طلبم ، از شرّ لعین
در واپسین حیات ، چو خس می کشیم ما

هر کس شکست ، شیشهء نازک دلِ زرغون
رنج ایست ، ز ناکس و کس می کشیم ما

08/01/2025
لورنسکوگ ناروی NORWAY
ساعت سه بجه شب چهارشنبه