که راویښ نه شو په چېغو مې آسمان خپل
ډوبوم به رود د اوښکو کې ګرېوان خپل
په هر جام چې ماتوم توبې د عمر
نن یې باسم په ټوټو باندې آرمان خپل
ډار مې نه شي د کږو بڼو له غشو
مه راکاږه د کږو وریځو کمان خپل
ما غریب باندې ثواب له هر چا ډیر شي
که خیرات راکړې د خدای په نوم لبان خپل
زړه مې تنګ دی د سپوږمۍ رڼا ده کمه
لږ خو واړوه له سپین مخه زلفان خپل
که مې ګل د بوسې کیږدي په کفن کې
زه متین به په مرګ هیر نه کړم جانان خپل
نومبر ۲/ ۲۰۰۶
کلیفورنیا