څراغ او وینه

ـــــــــــــــــ
کاشکې ته پوهیدای

چې ددې تیارو کوڅو تر ټولو لوی دښمن څراغ دی

او یوه لپه رڼا

د سلو ویالو وینو په بیه پلورل کیږي
کاشکې ته پوهیدای

چې دلته یې هره ډیوه د باد په خندا باندې وژلې

او هره رڼا لکه ماشوم

د شپو تپه لمن کې خښه شوې
ما له رڼا سره ګډ ما استوه

ما دې په سترګو کې در پټ کړه

ځکه دا کوڅه یوازی د مرګ شونډې او مچکه پیژني
تا ماته ویل

چې یوازې د مینې سندرې وبولم

خو کلمات ټول د وینو په سیلاب کې رانه مړه شول
دلته مچکو څخه بوی د شنو لوګیو خیژي

لاسونه زخمي شوي

او

ونې

د شګوفو او ګلونو په ځای

زاړه زخمونه شمیري
لاس دې ماته را کړه

مخکې له دې چې زاړه بادونه

زموږ څراغ ووژني