پښتو شعرونه
د پښتو شاعرانو نړۍ ته ښه راغلاست
وینه مه تویوئ
وینه مه تویوئ !
وینه وینه ده
که د وحشي ځناور هم وي .
ځکه
د وحشي ځناور زړه هم
د هغې مرغۍ په څير دی
چې وزرونه یې باران لاندې رپیږي
وینه مه تویوئ
ځکه د وینو هر یو څاڅکی
لکه درد
لکه تیغ
لکه زهر
د زخمي ځمکې په تږي زخم شیندي تیزابونه
او سینه کې یې د ګلو
هغه تاند او شیرچايی بچی مړ کیږي
چې تل غواړي د آسمان په ژړغوني زړه عاشق شي
وینه مه تویوئ !
وینه مه تویوئ !
جګړه ارواوې او ځنګل سوزوي
که ځنګله باندې اور بل شي توره شپه کې به مرغۍ د چا لمنه کې شینکی خوبونه ویني ؟
مینه وکړئ !
مینه هغه ښایسته خوږه چینه ده
چې د غره بربنډ قامت ته د ریدیو کمیسونه جوړوي
نو وینه مه تویوئ !
وینه وینه ده
که هغه د کوم د ښمن وي
او یا هم د کوم عاشق له زخمي زړه وي څڅیدلې
یا توده وي
او یا چیرته په ځمکې وي په خاورو وچه شوې
بیاهم وینه ده تویول یې ناروا دي
په چړې که هرنوم کیږدئ
خو بیا هم چاړه چاړه ده
او عادت یې ژوبلول دي