پښتو شعرونه
د پښتو شاعرانو نړۍ ته ښه راغلاست
!د نننۍ زمانې پوه انسانه
د جفـا څـړیکه دې اسمـان پـه زړه کې وچـلیـده
تـالـنـده جوړه شوه ترې زمکې تـل تـه ورسـیده
ستا د نادود ویـره لاړه پر ځـنګل خـپـره شــوه
وحـشي پـړانګانو ازمرو جامنو کې وکړنګـیـده
د نـنـنۍ زمانې پـوه انسانـه! څــه دې وکـړل؟
تا انـساني احساس ایـره کـړ اور کې وتـلـیـده
د پـرمختللې نړۍ کړنـو انـګازې پورتـه کـړې
عـلـم چـاړه شــو، د انسـان مـرۍ تـه ورسـیـده
پوهې ارزښت بایــلنــه ټـيټـه د حیوان تر کـړنــو
ژوندون شـو اور، په لمـبو یې زمـکه وسـوزیـده
د پرمختګ پایله شوه ورکه ارزښت دوه تـوتـه کم
تـکـنـالـوژۍ تـخـنـیک بـلا، پـر بــشـر وغــمـیــده
څومره چې مخکې ځي، ستـا کړنې بشریت سوزوي
د تمدن پـه نـوم، د هـسـک پـه زړه کـې و چـاودیده
د طبیـعت ښکلي قانـون کې مـو بـدلـون راوسـتـو
هـــوا ککـــړه، خـپـره ویـره، هـــیـله ورژیــــده
پوهه ښامار شو د انسان د ژوند پـر مـخ ودریـد
یا ترابـان دیـو شــو هستـۍ تـیګه تـرې ونـړیــده
نړۍ کې هره ورځ ژونـدي مري چاپیریال تباه دی
د بـاران څــاڅـکی شــوه، دانــه د زهر وڅـڅـيده
راتـلونکی ټـپـه تـیـاره شــوه ډارونـکې بـریـښـې
د لـمـر رڼا تـورو لـوګـو لانـدې کـړه وپـسخـیده