ستا په بیلتون کلونه تیر شول

خو لاهم زما لستوڼي

ستا د زلفو خوشبويی کا
او د کور کړکۍ مې لاهم ستا لاسو ته منتظر ده

چې ته راشې او له مخې یې

په دوړو او د غڼو په تارونو پیچل شوې پردې کش کړې

او د پیړیو ویده شوی لمر را پاڅوي له خوبه

+ + +

خدای منې چې په ټول ښار او ټول وطن کې

بس یو کس هم داسې نه شته

چې په رنګ او په ښایست او په خبرو ستا په څير وي

هر سړی دلته په جیب کې یو وړوکی چاقو ساتي .
ته مې هیڅ یوه محل

او یوه ځای کې پیدا نه کړې

نه په غږ د سریندې کې

او نه هم خاموش سکون کې د زړو زړو سندرو

او نه هم مې د ځنګله په زرغون غږ کې

اونه هم د مهاجرو زاڼو شور کې
ته مې هیڅ ځای کې پیدا نه کړې

نه د ښار کتابخانو کې

نه مې هم د میینانوپه لیکونو

او اوږدو اوږدو کیسو کې .
ما ډيرې سترګې ولیدلې

ډيرې سترګې مې د ډيرو ښکلو ښکلو خلکو

زړه ته راغلې بیرته لاړې

خو یوه هم پکې ستا په شانې نه وه

چې یو وارې په کتو مې

د جونګړې دیوالونه را نسکور کا
آه ته څومره ښکلې

او ناترسه

بې پروا یې

لکه د چا په خورو زلفو په ماښام کې

د باران پستې پستې

خو درنې درنې څپیړې