ـــــــ
ژوند همیشه یوه ښکلې

خو مغروره معشوقه ده

کله غوسه کله مسکۍ وي.
نو ژوند په ځان مه سختوه !

هر کولپ د صبر په کیلي باندې خلاصیږي .

باغ کیدای شي د اورونو تور خوراک شي

خو د ګل موسم څوک نه شي سوزولی

****

کله کله باید د هغې شینکۍ پاڼې څنګ ته کینو

کیسې یې واورو

چې د بهار په زرغون فصل کې په ځمکه رالویدلې

خو نه چا څخه خپه ده

نه هم چا څخه ګیلې کا .

******

مه وایه هروخت چې

په دردمن زړه عاشقی کول عذاب دی

په زخمي او چاودو شونډو هم کیدای شي

د چا مخ په مینه ښکل شي .

*****

جهان پریږده لیونتوب کا

ورځې دې هم په مخه درومي او هیریږي

موږ به غړپ له چایه اخلو

له کړکۍ به د باران سندرې اورو.

ځکه څه اتبار په دې باران شته ؟

کیدای شي چې سبا زموږ نومونه هم ترې هیر وي