سیلۍ سړه ده لګیدلې
وږم بل شان وسوسو کې
سوړ او خوږ دی
ښوریدنکی ځغلیدونکی
رسوي د بدلیدو حال
ښکاري داسې
چې حال وایې:
زه پیغام یم د ژوندون
پړاوو بل را اړومه
الوتونکي خیال وزر کې
ان تر وړاندې لټوومه
هیلو څرک څرک
په هر لور کې
ښکته پورته
سرګردانه، لالهاتده
انسانې احساس
ژورې ته کښیوځم
خوږې سترګې را پرانیځم
او د مینې په خوږ لاس
یتیم اوښکې وچومه
ولږه تنده ټولومه
تلونکې پوهه ستنوومه
د وطن پر خړه خاوره
پټې سترګې تورومه
تورتمونو ته مو شا کړم
د حاکم له غوړې وازدې
ستاسې ژوند خړوبومه
تش دې ټکې ته یې پام کړمه
چې ټولنه پر علومو سمبال نه شي
هلته هر ډول جوړښت
ړنګیداي او خواریداې شي
د پردو په لاس چټک
دوي بیا څلې خرڅیدایې شي
د زورواکي پټې سترګې
حقیقت ته را پرانیزم
حرص ترې وړمه
او مړښت ورته راوړمه
د وطن د نوي نسل
ویجاړ حال را یادومه
له ناورینه ډکو پایلو
یې له اوسه خبرومه
مړ ضمیر یې پاڅوومه
د سهار سپیده چاود کې
سباوون راښورومه
لمر زرینو وړانګو ځل کې
د اسمان په غیږ کې وریځو
ټیل ماټیل را جوړومه
چې ورښت بیا ترې راشیوه شي
د باران له هر یو څاڅکي
ښه توده ګڼه شیبه شي
د بوډۍ په رنګین ټال کې
په سړه خوږه وږمه کې
مهاجرو مرغکیو
په چغار کې د چینچړو
توراڼکو الوتو کې
زاڼي بیا جوپه جوپه شي
پر اسمان کړي لیکې جوړې
ستنیدونکې توتکۍ
پر خټینو ځالو سر شي
سوړ موسم کې بیدودوته یې
خپل سکون ښه برابر شي
باد په خپل ښکر تل په ځعاسته
ښکته پورته بل خوزون ته
کایئناتو کې بدله ساه پوکې
په څپیړو یې وړي سکون ته
سرې غوټۍ په وچیدو شي
پاڼې شین رنګ واړوي
زرغونه ونو جامې کړی
زیړې سرې او څپڅپاندې
بلبل هم په چوپ کیدو شي
فصل یل په ښکاریدو دی
طبیعت ځي ارامتیا ته
سیلۍ بیا د راتګ غږ کړي
له جمود وروسته راګرځم
هیلې نورې پنځوومه
نوی ژوند په تلوسه کې لټوومه
ولاړ حال به بدلولمه
بیا شین شال را لیږدومه
پر غره سمه یې ښورومه
فلسفه د نوي ژوند به غږومه
بل پړاو را اړومه
تل په دې بدلون کې یمه
نوی څرک رالټوومه
نوی څرک را لټوومه