او زه هم یو وخت مین وم
ټوله شپه له مړو ډیوو سره به یوځای ژړیدمه
آن تر دې چې د شرابو په پیالې
دا خپل لاس به مې کړ زخم
او په وینو یې هرځای په دیوالونو
د یار نوم به مې لیکلو .

او د شپې به مې د کور ټولې کړکۍ
له مخې خلاصې پریښودلې
ګوندې باد مې سوې چیغې
لکه سوې سوې پاڼې د غاټولو
ستا تر کوره پورې دروړي

نو زه هم یو وخت مین وم‌
خپلې اوښکې به مې شپه کې
د تیارو په تور دسمال غوټه کولې
ځکه مینه
بنیادم ماشوموي
او مانه غوښتل زما په ماشومتوب خلک خبر شي

دادې ډیر کلونه تیر شول
او اوس هم چې ډیوې مړې شي او تیارې شي
سوچ کې لاړ شم
وایم اوس هغه راځي
زه پوهیږم هغه بیا نه راستنیږي
خو د شپو او د تیارو
دغه فریب مې ډير خوښیږي