ناله از هجر و فراقت، زسحر تا دم شام

این تنی عاشق من، آه چه کشیدن دارد
روز ها گر ز زبان تو رسد نیز سخنی

وه که دشنام بشود نیز شنیدن دارد
نسترن پیش قدوم تو خجل گشته خجل

دل اسیر تو شده ارزشی دیدن دارد
دست تقدیر مرا پیش تو خواهد رساند

از همه پیش تو بودن که بریدن دارد
رهزن‌است چشم تو دل را زکنارم دزدید

یک به یک زهر ز دست تو چشیدن دارد
وا چه زیباست به آغوش تو مرگم برسد

شاید امروز نشود، روزی رسیدن دارد