د پردو د غلامانو وطندار نه یمه زه!

نور له ځان او له جهانه خبردار نه یمه زه
دومره پوه یم چې مجنون یم او هوښیار نه یمه زه
د وطن لیلا بهر کړم د وصال له کجاوې نه
خوب د مرګ وینم هرکله چې بیدار نه یمه زه
مور مې لور وه د سپین غر، پلار مې زوی و د تور غر
زه یم زوی د افغانستان، د مور او پلار نه یمه زه
د څښتن فضلونه ډېر دي، خو دا لوی فضل د خدای دی
چې د خلکو خدمتګار یم او بادار نه یمه زه
وطندار د هر افغان یم چې د روس سره جنګېږي
د پردو د غلامانو وطن دار نه یمه زه
نه شم عرش ته زه ختلی د راکي د غرو له څوکو
که ویښتلی په پېچومو د اسمار نه یمه زه
که کشمیر او په مري کې ځان ته جوړې زه بنګلې کړم
نو سپېڅلی اتل زوی د ننګرهار نه یمه زه
اوس چې زوړ یې ته پژواکه د ګناه طاقت دې نشته
لاپې مه کوه چټي چې ګنهګار نه یمه زه.