پاڼې دې مه غوړوه، ګله په دې

غم مې د زړه کمېږي کله په دې
چې تر اخيره به احساس نکړې ما

زه پوهېدمه، له اوله په دې
تا ته چې خاندي اوس په کوم يو عادت

ما نه خفه شو، څو څو ځله په دې
دي په دې لار کې، د نغمو قاتلان

پام کوه مه راځه، بلبله په دې
کومې خبرې چې اشنا کړئ تاسو

موږ بېګانه شوو، يو تر بله په دې
ستا ارادې چې دم په دم بدلېږي

تګ نا ممکن دى، تر منزله په دې
زړه دې خواستګار د شمائلې نه ٶ

خپله ګناه اچوې، څله په دې