‎توره نقاشي
‎ ! راشه

‎ددې پټه خوله تورکاڼي

‎ د تنهايی په سرې قالینې وناڅه
‎د سترګو او لاسونو

‎ په دې ناز ناز حرکاتو

‎یوه ښکلی

‎او وحشي سندره جوړه کړه
‎په پستو پستو ګامونو

‎ ! غزلونه

‎لکه پاڼې د نرګیسو

‎ ژیړې ژیرې په هوا کړه

‎ ! پریږده

‎چی زلفې دې دا شپې

‎تردې نورې هم تیارې

‎او

‎تکې تورې نقاشی کړي

‎تک شین غږ دې

‎ هغه چاته د نجات خوږه کشتۍ شي

‎چې د ژوند آخري هیله یې دریاب کې ورکه شوې
‎ وناڅه

‎وناڅه

‎کټ مټ

‎لکه باد چې

‎د غنمو کروندو کی څنګه ناڅي