لار د سمندر به وه نیولې هر یوۀ تنها

څراغ به په جونګړو کې و پاته په تیاره تنها
دا بلۍ که جوړې د دیدن لپاره نه وای نو

ولې بیا سپوږمۍ پرې درېده په لمرخاته تنها؟
څنګه د عشرت په غرونو ګرځېدو جوړه جوړه

څه د بې وسۍ کیسو ته پاته شومه زه تنها
مـرګ د بې وسۍ ښه دی؟ که ژوند په مغرورۍ ښکلی؟

لاس په سلامي عالم؟ که یار ته درېده تنها؟
اوس یې د سګریټ لوګي غمونو ته نڅا نه کړي

دا سړی تنها و پخوا ستا په تګ شو ښه تنها
نه د چا دعا نه د چا یاد پکې تازه کړ موږ

ډېره موده وروسته نن باران را ورېده تنها
څه اصحابِ کهف نه یو چې موږ نړۍ پرېیښې وي

خوب ته دنیا پرېښودو موږ ټول لکه واړه