پښتو شعرونه
د پښتو شاعرانو نړۍ ته ښه راغلاست
نړۍ سپوڼ نه وهي
نړۍ سپوڼ نه وهي
ویره خپریږي نړۍ سپوڼ نه وهي
ده نړیدونکو بوړبکیو پر کنډو ولاړه
د پسرلي له زړه، عطرینو څپو وږم تللی
باروتو بوی ترینه جاپیر دی، فضا سوې سوکړه
د شپې تیاره شوه بوګنونکې
او د ژوندون بیړۍ کې
ساه کانې ډوبې، چاپیریال خپسۍ
ترینه چاپیره، مینه ناکې سترګې جل وهلي
نازکې هیلې لا غوټۍ نه شې چې ورژیږې
په بشري حس کې بیا هره هڅه شنډه پاتې
نوي او نوې او بیا نوي بلا وزیږوې
زور ځواک لګیا دی، د ژوند لار شنډوي
د حریصانو ککرۍ له ظلم زور اخلي
د زور زیاتي کچه ده پورته، درومي
پر للمه شین نه شو غنم،چې پرې باران اندېر شو
مینې له زړونو ګډه وکړه او ساړه پاتې دي
انسان د ژوند پر اندېښنو ډوب شوی
لیونتوب هم له حد اوښتی، زور واک زور اخلي
د بیوزلۍ او بدحالۍ، په حال کې ښکیل شو بنده
دجال راتګ ته لار نږدې، ښکاري
کائینات هک پک، نړۍ سپوڼ نه وهي
کائینات هک پک، نړۍ سپوڼ نه وهي