وصیت نامه:
بعد مرگم دوستان، وحشی بیارید در مزار

خواهشاً از او بخواهید؛ یک دمی گیرد قرار
ای نسیم صبح‌گاهان! از کنارم کن عبور..

از سر شب تا به صبحم؛ خاطرش کردم مرور
این تنی رنجیده را داخل نسازید در کفن

خشکِ خالی راهی گورم کنید از این وطن
روی سنگ قبر من نیز نام وحشی حک شود

بعد این باور شکسته، دوستی در شک شود
ای فلک آمال خود را با خودم بُردم به گور

قسمتِ جانم گرفته زندگی از من به زور..
بر مزارم گل نکارید سود ندارد در جوار

زندگی با خاری کردم، خار بکارید بی شمار
ای عزیزان جسم من، مدفون این کابل کنید

این وصیت را بگیرید، بو بسان گل کنید
خسته ام از زندگی آخر چه سازم چاره را

وحشیا بنگر وصیت از دلی صد پاره را
عبدالفهیم همدرد

سه‌شنبه۱۴۰۵/۴/۹