طنینِ گريه ى باران به صحرا همچنان باقى
نمانده گل، ولی چشمِ تماشا همچنان باقى

هزاران صفحه ى تاريخ، با دست ستم خط خط
در ان هر دخترى با نام رسوا همچنان باقى

كنارِ پنجره اين دفتر ما همچنان بسته
ببین شور قلم در دست رويا همچنان باقى

هنوز آواز دختر پشت دیوار تعصب هاست
درون سینه ها فرياد فردا همچنان باقى

سرودِ اشك، پنهان در نگاهى هم چنان پيدا
ميان سفره ى خالى تمّنا همچنان باقى

میانِ کوچه های شهر، ردّ خون اگر رفته است
هزاران زخم سربسته به هرجا همچنان باقی

نه اين شب تا ابد مانَد نه اين ديوار، پا بر جا
خيال پنجره در خاطرِ ما همچنان باقى