تیارو هره ورځ
د زاړه دېوال پر سر
نوې پخڅه ايښوده

دننه، په کلا کې
زړه تنګون په ډیرېدو وو

یوې لور له پلار څخه
قلم غوښته

مور په شکاره کې
ډوډۍ و نه مونده

پلار د کلا دېوال سوری کړ،
چې رڼا راوړي

خو
له دېوال هاخوا
سوځنده دښتو
پاک وخوړ

باد، له ډیره غمه،
سر شکاوه

کریغې یې د خان
تر ماڼۍ ورسېدې
خان غوږونه کاڼه واچول
پر شیطان یې لعنت ووایه
او توبې یې ایستې

عبدالعزیز نایبي
ستاکلهم، سویدن
۲۰۲۶/۸/۱۴
ــــــــــــــــــــــــــــ
*شکاره: د ډوډۍ شکور