ټول دروغ، دروغ
د فلسفی شاعر او ملی شخصیت غنی خان، د شعر په استقبال او اقتفاء:
د زاهد ریاضتونه، د عابد عبادتونه، د ملا نصیحتونه، د حاجیانو دا حجونه
ټول دروغ، دروغ
نه دوستی او رفاقت شته، نه اخلاص او مروت شته، نه ریشتنی صمیمیت شته، نه څه مینه محبت شته، راته بریښی دا ټول هسی:
ټول دروغ، دروغ
نه وفا ده چیری پاتی، نه صفا پاتی په زړونو، صداقت هسی دوکه ده، بی وفا غوندی دنیا کی، چی باور په دی خبرو:
ټول دروغ، دروغ
د جومات عبادتونه، د شیخانو دا لمونځونه، د صوفیانو خلوتونه، که ویناوی د واعظ دی :
تول دروغ، دروغ
د ټګۍ یوه دنیا ده، د رشتیا په کی ځای نشته، هرڅه هرڅه لباسی دی، دا جوړخت د طبیعت دی، چی دوکه نشی زړګیه:
ټول دروغ، دروغ
که زاهد دی که ملا دی، ټیکه دار که د عقبا دی، واعظ وعظ په منبر کا، طالبان به پری منتر کا، هسی رنګ جادو ګری ده:
ټول دروغ، دروغ
سیاستوال که فلسفی دی، مورخ که محقق دی، وینا وال که خبر لوڅ دی، په ظاهره مسلمان دی، خو فطرت یی د شیطان دی، ځان نه جوړ به لوی رهبر کا، اعتماد پری په کار ندی:
ټول دروغ، دروغ