ســـــتا مـخ ټپـي، ټپـي دی زه غمـي ورتـه راوړمـه
لـه ځـان سـره پـه غېـږ کـې سـپیلني ورتـه راوړمـه

ملـي بیـرغ زمـا د سـر سـالو دی ځـان پـرې سـاتم
دا خـــــاوره مــې وجــود ده آزادي ورتــه راوړمــه

زمـا د وطـن پېغلـې یـې د شـړنګ په ارمان ناسـتې
لـه ښـــــــکلي پېښـوره شـنه بنګـړي ورتـه راوړمـه

د لـر او بـر محکــــومو پښـتنو پـه غـم غمجـن یـم
د خپــل ســر پــه قیمــت زه پســرلي ورتــه راوړمــه

ګــــــــــودر زمـا د کلـي د پېغلوټـو یـې ړنـګ کړی
کــــــــولال تـه بـه ورځمـه او منګـي ورتـه راوړمـه

دا ســـره خولـۍ، ملـي بیـرغ بـه دواړه رپاند سـاتم
لـه هــــــر ځایـه چـې کېږي نـو زلمـي ورتـه راوړمه

زمـا کامـــــلې زړه دی زمـا ځـان دی او ځیګـر دی
زمـا په مـــــرګ کـه کېږي خوشـحالي ورتـه راوړم

شاعره: کامله طاهر