ځه بس ورځـــــــــــه د بل دنیا شوې نور دې نه یادوم
ښـه شـوه په وخت چې بې وفا شـوې نور دې نه یادوم

زمـــــــا او سـتا د یارانـې مـزې خـو غـوڅ راغوڅ شـوې
دا چــــــــــــې بې ځایه په هوا شـوې نور دې نه یادوم

زړګی به صبر کــــــــړم له ذهنه به دې هــــــم وباسم
چې د رقیـــــــــب د کور ښکلا شوې نور دې نه یادوم

خــپلې وعـــــــــدې شـوې درنـه هېرې او پـه بله لاړې
اوس چـــــې ته بل ته په خندا شـوې نور دې نه یادوم

زه به هــــــــم بل ښـکلی جانان کړمه بې غمه شـه نور
چـې کامــــــــــــلې نه بې پروا شـوې نـور دې نه یادوم