غزل







کړم اعتراف چې اږ وډېر هم غنمرنګ نه مني



زړه مې داټول ښکلي مني مګر بدرنګ نه مني



داستا شاعرخو دستار په څېر ده ښکلې ياره



څوک يې له نازه وړي په غيږ کې څوک يې ترنګ نه مني



چې زړه ترې يوسي نو به نور غريب ته څه پاته شي



شيخ ملامت نه ده چې ستا دبينګړو شرنګ نه مني



چې په ښايست کې دې دخو لفظ په شونډو راوړي



جانانه ومنه هغه نشه دبنګ نه مني



داکليوال سعيد خوهم يو عجيبه سړى ده



شونډې يې خوښې خو په شونډوباندې رنګ نه مني