ناست شاړو قبرو ته د رنګو سړى



اوسي په لمبو کې د اوبو سړى



ناز به دې څوک اخلي د وړو شونډو



ښار کې پاته نه دى د کيسو سړى



پرېږده د مقتل لارې ودانې سي



شو بې اعتباره د سجدو سړى



ژړ فصلو کې اوسو د خوږو دردو



کډه سو وختي د دې کوڅو سړى



ژوند ورپورې ټوکې ډېرې کړې دي



څوک دى بې څرمنې، بې لاسو سړى.