پښتو شعرونه
د پښتو شاعرانو نړۍ ته ښه راغلاست
يوه پښتنه مور ماشوم څنګه بيدوي !
للــــو،للــــو
الا هو للو، للو خوب دي درسي د لېموللو،للو اټا هی،اټاهی للو للو
د ستر ګو تور دزړګي سره للو، د توري شپې ژړيه لمره للو، پر د ښمنانو سې لاس بره للو
الا هو للو، للو
اوس دي خوبونه کوه، پاک خورکونه کوه، پرمور نازونه کوه
ځان مړه وه په شيدو، خوب دي کوه تر سپېدو
الا هو للو، للو
سباقومونه روزې ، کار له غښتلي پالې، دوی به له لوږي ساتې
څښتن دلويوکارو، دنوي ، نوي فکرو
الا هو للو، للو
ته به اقوا م ويښوې، ته به عوام ويښوې، بشر تمام ويښوې
ته دغفلت دخوبو، دجهالت دخوبو
الا هو للو، للو
نړۍ کي سپين دي که تور، هر يو د ځان بوله ورور، نړۍ د ټولو لوی کور
سره يو ځای دقر نو، پرد ښتو، غرو و رغو
الا هوللو، للو
وچه بېدیا اوبه وه، خړي غونډۍ شنې کوه، زوزان دبېخه رېبه
زړونه راباسه دغرو، وتړه بند پر رودو
الا هوللو، للو
پوره که لوړي هیلي، دمرګ وسلې کړه ویلي، وایه دژوند بدلي
ورک کړه خطر د جنګو، خلاص کړه بشر دلمبو
الا هوللو، للو
زما وصیت ومنه، حق-عدالت چلوه، خدمت دخلګوکوه
دغه قیمت دشیدو، ستا څخه غواړي ببو
الا هوللو، للو
دخلګو زړه وساته، زړه یې دزړه وساته، لوی او واړه وساته
عالي انسانه للو، پرخواري ګرانه للو
الا هوللو، للو
آینده ښاد اوسې، ارام- آباد اوسې، لوی سې دمراد اوسې
زما نازولې زړګو! چي هېره نکړې اَدکو
الا هوللو، للو
کراچي