غزل







شهباز رنګه نغمه کي پر هـــر تار سره روان يو



په اوښکو کي تصويره پــر انګار سره روان يو







شبنمه ته نسيم او زه نصيب له ښکلو بېل کړو



وصال يــــــوه لحظه وه نور پر خار سره روان يو







پرون چي مو خاني وه د عالم پر سر مو ځای و



نن خوار يو چي له کلي يو دستار سره روان يو







ړنده دنيـــا ده وينې نــــــه مو ويني په رڼا کي



موږ څاڅکي د رحمت يو له غبار سره روان يو







وعــــده راکه سعيــده چي تر پايه به مي مل يې



کوڅو کي د لوټمارو د سپين هار سره روان يو