اميد



زه مي د ميني



د اميد



او په اخلاص يو لګولې شمعه



په ها خاورينه کوچنۍ پياله کي



د ګنګاه رود



پر هغه لويه



او خاموشه څنډه



اوبو کي ږدم



په خپل لاسو ورته څپې جوړوم



د رود په غېږه يې کرار ورکوم



وايم چي ګوندي



زما د ميني



د اميد



دغه کوچنوټې شمعه



د رود په توره او وحشي غېږه کي



د ابدي تورتم تياره مخلوق ته



رڼا ور ورسوي



او زموږ د وچو و لندو خالق بيا



زموږ و تياره ښار ته



رڼا ورکړي



څراغ راولګوي



ما خپل کړي