غزل



بس دې نازونو , اداګانو ته به ټینګ نه شمه



سحر ما ښام تش ژړاګانو ته به ټینګ نه شمه







دوفا لاس که راکوې درسره خوښه مې ده



په زړه نرې یم جفاګانو ته به ټینګ نه شمه







زړه مې حرم دی طوافونه ترې غمونه کوي



شیخه راځه چې دعاګانو ته به ټینګ نه شمه







یاره غمونه مې هم واخله دزړه غل مې ته یې



یواځې کس یمه غلاګانو ته به ټینګ نه شمه







ماته دنیا کښې ملا حوری غلمان مه یادوه



حسن پرست یم ښکلا ګانو ته به ټینګ نه شمه







ده ازل ویش کښې احدیار ته خندا نه وه نصیب



وخته ځه درومه خنداګانو ته به ټینګ نه شمه