چي د احساس ، احسان ليکمه د قلم په څو که
راز د کو ګل و ر ته سپړ مه د قلم په څو که
چي د ناترسه په ګوزار مي سپين ارمان مجروح سو
هغه مها ل انځو رومه د قلم په څو که
د خود
سرۍ وزر زما په اند لومړئ وو پوري
لکه شا هين ا لوت کو مه د قلم په څوکه
د پخوا نۍ لا ري ملګر ې ، قد م مه د ر وه
نو ئ
هدف نن درته ږدمه د قلم په څوکه
د سپيني پاڼي بدنه سي
په رنګونو ښکلې
عادل چي زړۀ پرې څڅو مه د قلم په څوکه