غزل
زړه دپتنګ په څير مې سوځي هيڅ اواز نه لري
لکه بې ژبې رباب سر نه لري ساز نه لري
خود به ناصحه د ساقي د در سلام کومه
چې محمود زړه مې یوه زرې دې اياز نه لري
ستا په ادا دا دکرم څپې د کومه راغلې
هسکه غړۍ دې کږه نشوه څنګه ناز نه لري
څنګ دامید شهباز مې
لاړ شي تر لمن د اسمان
دا بې وزرو خو په خیال کې هم پرواز نه لري
ته یې د خپل حسن مغروره زمزمو کې ډوبه

زمونږه اوښکې ستا نظر کې هیڅ امتیاز نه لري
ته به د هر مین کعبه وای ،کلیسا او مندر
احدیار څه
وکړي هیڅ نلري اعجاز نه لري

پيښور پوهنتون