غزل
لکه بورا نه څوک ګلونه اخلي
ژوند
له ما داسی ارمانونه اخلي

ګلو ته ګوره
په ګاونډ کې د یار
جانان ته ګوري ترې رنګونه اخلي

دزلفو
ټال کې می لګ وزنګوه
ستا د فراق شپې می خوبونه اخلي

صیاد نظر می د خوبانو چم کې
ګرځي په زور ځانته غمونه اځلي

د کوه قاف ښاپیرۍ تاته وایم
لوړ دی ځمانه څوک
نازونه اخلي

نور یې په طمع د دعا نه راځو
شیخ خپله مست دی ډک
جامونه اخلي

د احدیار زړه درته څنګ لمبه کړم
سوي
سکاره چرته اورونه اخلي



پیښور پوهنتون