&
nbsp; زموږ د زړونو
بتخانو كي چي غوغا خوره ده



&
nbsp; د شونډو اور كي دي خليل
غوندي موسكا خوره ده







&
nbsp; د پېغلو شونډو نذر غواړي هر سهار او ماښام



&
nbsp; يو
داسي هيله مي پر زړه لكه بلا خوره ده







&
nbsp; لمرمخى ولاړى خو تيارو ته به سر نه ټيټوو



&
nbsp; د ذهن شپو كي
مو لا هم د خيال رڼا خوره ده







&
nbsp; سترګي قاتلي
دي خو موږ به يې درمان وګڼو



&
nbsp; موږ لېونو كي خو
همدا د عشق وبا خوره ده







&
nbsp; د سور سالو غروب كي
ونغاړي د زلفو ماښام


(ثنا) پر سترګو يې
سپوږمۍ غوندي حيا خوره ده