مینه دې جنون ده تور زلفان دې زنځیرونه دي

شونډې دې شراب دي په لیمو کې دې ستونه دي

ستا اود سپوږمۍ په منځ کې چا ویل ورته والی شته

ستا لکه پیروی مخ ددې په مخ داغونه دي

زمونږه دزلمیانودې
اوږې شنې په تو پکو کړې

ستا دما شو مانو په اوږو بار کتا بونه دي

پیغله د
ځوانۍ راته ولا ړه ده رخصت غواړي

ماته ئې نیولي دمستۍ نه ډک جامونه دي

ستادمخ لمبو ته مې پانو س دزړه راوړی دی

ویړ مې دارمان پکې جا نا نه وزرونه دي
داخو مزلونه دي په دشته د جنون کې تل

کله چا ټاکلي په الفت کې منزلونه
دي

وسپړه غو ټۍ دپلوشو دپیغلتوب ګلې

څڼډ وهه زلفان دې چې نور ستړي ما ښام
ونه دي

ستا دزړه (حسنه) په ټټر کې چې ټو پو نه دي

ځي د ژوند کا روان په مخ
همدائې جرسونه دي