څانګه
ته ريشتيا څانګه د ګُل وې !
ته سور ګُل پاس پر اُوربل وې !
ته بهار، د ګُلو اوج وې !
ته
هستي د بحر موج وې !
ته سپوږمۍ وې تکه سپينه
تر سپوږمۍ په رنګ رنګينه
ته د نور، فضل ډېوه وې !
ته د خُوږ اواز
نغمه وې !
کشکي ونه وای پُرباره
په مېو، دانو سينګاره
هی توبه چي په بهار کي
د غوټېيو په بلغار کي
په سرو
وينو آغشته سوې !
پاڼي پاڼي پژمرده سوې !
ته ګلبڼ ژلۍ وهلی
ته سپرلی خزان ځپلی
مرګه ! مات دي سه لاسونه
چي داغل کړې او خونونه