راځۍ چې وکارو ګلان د مينې
دنيا نه جوړکړو ګلستان د مينې



د بارودونو او
سرو وينو پر ځای
هر خوا ته وشيندو ريحان د مينې



بيزار د جنګ او نفرتونو څخه
ټول انسانان شو مينان دم
ينې



سبق د رحم او بخشش ووايو
د خدای خوښيږي پتنګان د مينې



بری د مينې په نصيب وي همېش
هر څو که ډيردي قاتلان د مينې



لکه د غر يي حوصلې وي هسکې
څوک چې په لاره وي روان د مينې



چېرته چه مينه وي خوښي وي
هلته
لکه جنت وي بيابان د مينې



ستا په کينه او کرکه نه کميږي
زما د زړه دا لوی جهان د مينې



د درديدلي زړه تسل شه وفي
والوزه پورته په اسمان د مينېی