رالېږونکې نوريه وهاب




دنګار وصال رایاد ز ړه مي ا ور واخست
دودله خولې لمبې له سترګو تویه ومه



د غماز په هرګزار لکه مار تاو خورم
د فراق په هر ضرب ویني غورځومه



عصبی له خپله ځانه خبر نه يم
هر زاهدپه خپل ماتم زه خبره ومه



نشوپاته برکت د ز اهدا نو
نه راوړم تریېنه مراد هر یوژړه ومه



په هرکنج کی چه سم غلې نه خلا صیږم
پلټنه یی کوم نه یې پر یږ د مه



زه جمیل درک د لاري د و رتلو کړم
که په هرچل وی خپل ځان ور سومه