په کوم وخت کښی چه تورتم ؤ په وطن کښی
غم ، ژ ړا ، ظلم ، ستم ، ؤ په ګلشن کښی



په نا موس ، د ين ا و وطن با ند ی يرغل ؤ
روس با دا ر ا و ګو ډا ګئ و رته کا رمل ؤ



حفا ظت د د ين ، نا موس ، و طن لپا ره
د هر خو ا نه ا فغا نا ن شو لو تيا ر ه



ما هم پو رته خپل قد م د حق په لار کړل
د را حت ا و د حر م نه می ا نکا ر کړل



سپين کفن می په سر و تړ ل ر وا ن شوم
نور بيکوره ، زه د غرونو بيابا ن شوم



ا را د ه می آ ز ا دی د خپل و طن ؤ
دوباره می آ بادی د خپل چمن ؤ



په هر کا ر کښی می هد ف د خدا ی رضا وه
ز ړ ه می ټو لو ا فغا نا نو ته صفا وه



ز ه غل نه و م مجا هد و م مجا هد و م
د ا صيلو و طنپا لو نه و ا حد و م



ز ما جنګ ز ما جها د ؤ خد ا ی لپا ر ه
د قد ر ت ا و د چو کئ څخه بيز ا ر ه



اوس چه شوکی ا وغلا ګا نی کړی د ا غله د ی
مجا هد ا و مبا ر ز صرف په خوله د ی



مجا هد که و ر ته و ا يی نا ر و ا کړ ی
په تا ر يخ کښی د و طن سر ه جفا کړ ی



په کوم عقل مجا هد و ا يی قا تل ت
د ا ا نصا ف د ی چه ز ا هد و ا يی جا هل ته



مجا هد خو د تا ر يخ لو ی ا فتخا ر د ی
که سرلوړی مونږ ه ګر ز و د د و ی کا ر د ی



چه ا تل و ی د ا تل نو م و ر ته و ا خله
څوک چه غل وی نو د غل نوم و رته وا خله



خويند و و ر و نو مجاهد نوم د ی سپيڅلی
خدای د پا ره و ر ته مه کو ئ ښکنځلی



د ا صلی مجا هد خپی د ښکلو ل د ی
ځليد و نکی و ر ځی شپی لکه د ګل د ی



سليما نه ز ر شه ز ر و ر سر ه مل شه
که و يا ړ غو ا ړ ی ملګر ی د ا تل شه



د ا صلی مجا هد خپی لا سونه ښکل کړ ه
په هرځا ی چه و ينی و ړا ند ی و رته ګل کړه