زمونږ هسې دیوبل سره سیالي وه
دخوشبوغوندي روانه خوشحالي وه
ما دهرارمان په ستوني چاړه کیښوه
چې جذ به د محبت مې خلیلي وه
یا په دې بازار کې هغه
جوهر نه ؤ
یا سکه زما په ګوتوکې جالي وه
د افغان د غیرت هغه شمال څه شو
چې رپانده پرې شمله
دابدلي وه
ستا په زلفوکې تندي مې نظرغوڅ کړ
که دشپې په لاس کې توره هلالي وه
چې دوخت څپو بدله کړه ښکاره
شوه
چې داسیمه دالفت هم ساحلي وه
یا خودا چې حقیقت دمجاز نوم دی
یا زما دشعر دنیا ټوله خیالي
وه
هرچالپې ډکولې چپاول ؤ
زه چې راغلم د ازل لمن خالي وه
اوس مې
ستا اوربل په ګل هم پیرزو نه شي
زما په زړه کې دومره کله بخیلي وه
پړک يې ستا په ائینه مخ کې راڅرګند شو

کنه مینه د(حسن)خو ازلي وه