ارمان راته په خپلی زندګۍ رادرومی

ژړا راته په دغی بی وسۍ رادرومی



عجیبه خیال و عمر
تیر شو ما به وی چی
په موږ به هم یوه ورځ خوشحالۍ رادرومی



چی د خپل مټ په قدر پوح نه شوی نو پوح
شه
په تا به خامخا د غم ګلۍ رادرومۍ



خیر که
د دنیا ستم درځینی واخیسته
دوعا ته به دی
هغه لیوانۍ رادرومی



پردیسه څله د بد رنګو
نه ګیله کړی
ډیر دردونه خوند کأ چی په ځوانۍ رادرومی