دشگي گل یم درته لا س مي په د وعا نیولی
خدا یه د وصل په با ران به مي تا زه کړې کله



سړو سیلیومي په مخ خا وري ایرې پا شلي
اوښکي د ستورو به په ما
باندي میلمه کړې کله



له تندي مرم د غرمې لمر را نه مخ نه اړوي
ما ځوروی ددې ظا لم تخت به
چپه کړې کله



چی یې سهار رخصت ا خیستی وو دلمرپه ختو
ما به روان دهغه خوږ اشنا په پله کړې کله


دتورو و ر یځو قهر جن اوا ز لمده هوا کي
خوله په شرا بو د شبنم به مي خوه ږ ه کړې کله



په تو رو شپوکي مي د زړه په تل کي تل اوسیږي
ددغه یار زړگی به ما ته را ښكاره کړې کله



ستا
دقدرت نشا نې هر ځای په هر وخت کي وینم
د منصور هیلي به په خپل قد رت پوره کړې کله