فقير



شاه راکوز د ښاپيرو له دی وزرونو


يم بی برخی زه دستا د ديدانو نو



ما منلي يی د خپل زږ
ګي بادشاه ته



يو ته می کړی پوښتنه د زخمو نو



کش چی
ستا په دار کی خوری وي دلبره



توبه ګر يم د دنيا له دی ښارونو


زه به څا وام او ګيله به زما څا وي



خو زاهير شما له دی سپرو وختونو



يوه سا لرم په تن کی نور څا نشته


کړم لوګي به يی په نوم ستا د يادونو



څومرا خوند کړي چی
يو خور فقير ملنګ وي



نه خبر وي د دنيا له جن جا لونو نو



يو کچکول يی وي په غاړه وي بی غما



سرو کار يی وي د خپلو خيرا تونو


فکر ټال کی چی نسکور شم هله پوي شم



پاتی شوي وام له ډيرو
کاروانونو



شوکور شوکور دي چی ته هم يو مزدور يی



اتڼيه
کړه مهنت په دی کارونو



چی د يار غم می ميلما بيا راويښ شم


کني تللي وام بی غما په خو بو نو



هيڅ خجت نلری ته زما صفت
ته



صفت دار يی ته پو خپلو صفتو



عزت الله تڼي






&nbs
p; &
nbsp;