شعر



ګلونه په خندادی چی راغلی پسر لی دی



بلبل په څانګه ناست
دی خوشحاله ئ زرګی دی



هری خواته رنګی او اوا زونه دمرغېو



د
نارنج ګل غوړېدلی بس وطن مو ګلا لی دی



د وطن هر ځای مو زېبا خو کاپېسا ته راشه



د بهار م
ستو مېلو پسې هر تن مو لېو نې دی



ای ساقې مه ور کوه نور جا مو نه دشرابو



دلته خود په
خوده مست که سپېن ړېری که زلمی دی



ای رستمه د بورا په څېر ې خکل کړه


که ګلا ب دی که غا ټول که کشما لی دی



را لېږ و نکی فضل ا لر بی ر ستم
فضل الربی رستم