یادونه:څه موده د مخه مي د ټلويزيون پر پرده دافغانستان پر بېوزلۍ يو مستند
فلم وکوت ، کله چي مي دا بې وزله، بېوسه او بې کسه انسانان په تېره بيا ماشومان وليدل ډېر
وځورېدم. بس همدغه احساس و چي دا لاندی نظم يې راباندي وکيښ.



اې قادره اې واکداره
د نېستمنو
مددګاره



په خدايي مي يې منلی
بې دېدن مي يې ليدلی



هرڅه ستا له خوا منمه
ښه و بد له تا ګڼمه



څ
ه چي تا ماته ليکلي
پر لېمو مي دي منلي



زوی که ولري غوښتنه
ورته راسي که پوښتنه



لمړی ځکه مور
يا پرلار وي
خو د ده پر اعتبار وي



ته تر دوی موږ ته را تېر يې
څه ، که نن له ټولو هېر يي



ستا
وکور ته يم راغلی
دزړه اور مي کړه راغلی



زه لرم يوه پوښتنه
ستا په درکي زما څښتنه


هم پوښتنه هم ګيله ده
لا جوابه يو شکوه ده



که په کورکي مي اور بل دي
خپل عمل دلاري مل دي


ملا مت يمه پخپله
ګيله نه لرم له بله



زه حقير يم ته کبير يې
زه که ړوند يم ته بصير يې



که عمل مل
وي دلاري
که پر نيت وي واړي چاري



مشومان ولي ځوکلېږي
سزا څه له ورکړه کيږي



موږ بې ګالو زموږ خطا
ده
پر دوی ولي نن سزا ده



خطا ګاني ما دي کړي
دوی پر څه دي کړېدلي



زه پوهيږم چي کريم
يې
هم رحيم يې لوی حکيم يې



خامخا به يو حکمت وي
په زحمت کي به راحت وي



کاشکي زه هم پوهېدلای
په دې
راز دي رسېدلا ی
که مي سر په خلاصېدلای
نن به ولي ژړېدلای







می ۲۰۰۸
والنګټن- لندن