ما درته خــــــتم کړو کتـــــــاب دا پر تــــــا څه شوي
دي
خــــــــو ته هيــــڅ نه وايې ځـــواب دا پر تا څه شوي دي
نور مـــــــــې د اوښــــــــــــکو بهـــــــولـــو څخه ويره وکړو
پــــام کـــــوه وړيدي دا سيـــــلاب دا پر تا څه شوي دي
لـــــــه دې نه ورستـــه يې په خداى په چاوديدو ويريږم
زړه مــــــې شو سپک لکه حبـاب داپر تا څه شوي دي
غــــــــواړم اشنا چې دا ســــــــــــرکــــش فکر دې وتړمه
د خپــــــــــلو زلفـــــــــو په تنـــــاب دا پر تا څه شوي
دي
پـــــــه کـــــــــاڼــــــــــي زړه کې چرته لږ رحم لرې او کنه ؟
زمــــــــــــا دې عمـــــر کړو
خراب دا پر تا څه شوي دي
جـــــــــــانــــــه تـــــــر څو به د رواج پر لمبو ځان سوزوې
پکـــــــــاردى ښـــــــکلى انقـلاب دا پر تا څه شـوي دي
مغــــــــــروره ! ډيـــــر د خپل غرور په نيلي وګرځيـدې
لــــــــږ يادوه د خــــــــداى عـذاب دا پر تا څه شـوي دي
افسوس په دې چې د خالق په دومره لوى مخلوق کې
مرهــــــــــوني ته کـــــړې انتخــاب دا پر تا څه شوي دي